OSP Stary Chwalim 998/112

NIE DLA CZADU



BĄDŹ CZUJNY!!!
Rozpoczął się okres grzewczy, a wraz z nim wzrasta
zagrożenie zatrucia czadem!!!
OSTRZEGAMY!
Każdego  roku  z  powodu  zatrucia  tlenkiem  węgla,  potocznie  zwanego  czadem,  ginie
kilkadziesiąt  osób.  Bardzo  często  nie  ma  to  związku  z  powstaniem  pożaru,  a  wynika
jedynie  z  niewłaściwej  eksploatacji  budynku  i  znajdujących  się  w  nich  urządzeń  i
instalacji grzewczych.
PRZYPOMINAMY!
Przepisy zobowiązują do czyszczenia kominów!
Zgodnie z § 30 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 21 kwietnia
2006  r.   w  sprawie  ochrony  przeciwpożarowej  budynków,  innych  obiektów  budowlanych
i terenów (Dz. U. Nr 80 poz. 563), w obiektach, w których odbywa się proces spalania paliwa
stałego,  ciekłego  lub  gazowego,  usuwa  się  zanieczyszczenia  z  przewodów  dymowych
i spalinowych:
· cztery razy w roku w domach opalanych paliwem stałym(np. węglem, drewnem),
· dwa razy w roku w domach opalanych paliwem ciekłym i gazowym,
· co  najmniej  raz  w  miesiącu, jeżeli  przepisy  miejscowe  nie  stanowią  inaczej  od
palenisk zakładów zbiorowego żywienia i usług gastronomicznych.
· co najmniej raz w roku usuwamy zanieczyszczenia z przewodów wentylacyjnych.
Z kolei art. 62 ust. 1 pkt. 1 c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r.
Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) zobowiązuje właścicieli i zarządców bloków mieszkalnych
i domów  jednorodzinnych  do  okresowej  kontroli, co  najmniej  raz  w  roku  stanu
technicznego   instalacji  gazowych  oraz  przewodów  kominowych  (dymowych,  spalinowych
i wentylacyjnych).
RADZIMY!
Skąd się bierze czad i dlaczego jest tak niebezpieczny?
Tlenek  węgla  powstaje  podczas  procesu  niepełnego  spalania  materiałów  palnych,  w  tym
paliw, które występuje przy niedostatku tlenu w otaczającej atmosferze.
Niebezpieczeństwo zaczadzenia wynika z faktu, że tlenek węgla:
· jest  gazem  niewyczuwalnym  zmysłami  człowieka  (bezwonny,  bezbarwny  i
pozbawiony smaku),
· blokuje dostęp tlenu do organizmu, poprzez zajmowanie jego miejsca w czerwonych
ciałkach  krwi,  powodując  przy  długotrwałym  narażeniu  (w  większych  dawkach)Co jest główną przyczyną zaczadzeń?
Głównym  źródłem  zatruć  w  budynkach  mieszkalnych  jest  niesprawność  przewodów
kominowych: wentylacyjnych, spalinowych i dymowych.
Wadliwe działanie wspomnianych przewodów może wynikać z:
· ich nieszczelności,
· braku konserwacji, w tym czyszczenia,
· wad konstrukcyjnych,
· niedostosowania  istniejącego  systemu  wentylacji  do  standardów  szczelności
stosowanych okien i drzwi, w związku z wymianą starych okien i drzwi na nowe.
Powyższe  może  prowadzić  do  niedrożności  przewodów,  braku  ciągu,  a  nawet  do
powstawania zjawiska ciągu wstecznego, polegającego na tym, że dym zamiast wydostawać
się przewodem kominowym na zewnątrz, cofa się z powrotem do pomieszczenia.
Co zrobić, aby uniknąć zaczadzenia?
W celu uniknięcia zaczadzenia należy:
· przeprowadzać  kontrole  techniczne,  w  tym  sprawdzanie  szczelności  przewodów
kominowych,  ich  systematyczne  czyszczenie  oraz  sprawdzanie  występowania
dostatecznego ciągu powietrza,
· użytkować  sprawne  techniczne  urządzenia,  w  których  odbywa  się  proces  spalania,
zgodnie z instrukcją producenta,
· stosować urządzenia posiadające stosowne dopuszczenia w zakresie wprowadzenia do
obrotu;  w  sytuacjach  wątpliwych  należy  żądać  okazania  wystawionej  przez
producenta  lub  importera  urządzenia  tzw.  deklaracji  zgodności,  tj.  dokumentu
zawierającego  informacje  o  specyfikacji  technicznej  oraz  przeznaczeniu  i  zakresie
stosowania danego urządzenia,
· nie zaklejać i nie zasłaniać w inny sposób kratek wentylacyjnych,
· w  przypadku  wymiany okien  na  nowe,  sprawdzić  poprawność  działania  wentylacji,
ponieważ nowe okna są najczęściej o wiele bardziej szczelne w stosunku do wcześniej
stosowanych w budynku i mogą pogarszać wentylację,
· systematycznie sprawdzać ciąg powietrza, np. poprzez przykładanie kartki papieru do
otworu  bądź  kratki  wentylacyjnej;  jeśli  nic  nie  zakłóca  wentylacji,  kartka  powinna
przywrzeć do wyżej wspomnianego otworu lub kratki,
· często  wietrzyć  pomieszczenie,  w  których  odbywa  się  proces  spalania  (kuchnie,
łazienki  wyposażone  w  termy  gazowe),  a  najlepiej  zapewnić,  nawet  niewielkie,
rozszczelnienie okien,
· nie  bagatelizować  objawów  duszności,  bólów  i zawrotów  głowy,  nudności,
wymiotów,  oszołomienia,  osłabienia,  przyspieszenia  czynności  serca  i oddychania,
gdyż  mogą  być  sygnałem,  że  ulegamy  zatruciu  czadem;  w  takiej  sytuacji  należy
natychmiast przewietrzyć pomieszczenie, w którym się znajdujemy i zasięgnąć porady
lekarskiej.
W trosce o własne bezpieczeństwo, warto rozważyć zamontowanie w domu czujek dymu
i gazu. Koszt zamontowania takich czujek jest niewspółmiernie niski do korzyści, jakie
daje zastosowanie tego typu urządzeń (łącznie z uratowaniem najwyższej wartości, jaką
jest nasze życie).Jak pomóc przy zatruciu tlenkiem węgla?
W przypadku zatrucia tlenkiem węgla należy:
· zapewnić dopływ świeżego  czystego  powietrza; w skrajnych przypadkach wybijając
szyby w oknie,
· wynieść osobę poszkodowaną w bezpieczne miejsce,  jeśli nie stanowi to zagrożenia
dla  zdrowia  osoby  ratującej;  w  przypadku  istnienia  takiego  zagrożenia  pozostawić
przeprowadzenie akcji służbom ratowniczym,
· wezwać służby ratownicze (pogotowie ratunkowe, PSP),
· jak najszybciej podać tlen,
· jeżeli  osoba  poszkodowana  nie  oddycha,  ma  zatrzymaną  akcję  serca,  należy
natychmiast zastosować sztuczne oddychanie np.  metodą usta - usta oraz masaż serca,
· nie  wolno  wpadać  w  panikę,  kiedy  znajdziemy  dziecko  lub  dorosłego  z  objawami
zaburzenia  świadomości  w  kuchni,  łazience  lub  garażu;  należy  jak  najszybciej
przystąpić do udzielania pierwszej pomocy.
PAMIĘTAJMY!
Od stosowania się do powyższych rad może zależeć nasze zdrowie i życie oraz
zdrowie i życie naszych bliskich. A wystarczy jedynie odrobina przezorności.
Opracowanie: Biuro  Rozpoznawania  Zagrożeń  Komendy  Głównej  Państwowej  Straży
Pożarnej
Tlenek  węgla,  CO,  potocznie  zwany  czadem.  W  temperaturze  pokojowej  jest  to
bezbarwny  i  bezwonny  gaz.  Ma  silne  własności  toksyczne. Gromadzi  się  głównie  pod
sufitem, ponieważ ma nieco mniejszą gęstość od powierza. Toksyczne działanie tlenku węgla
wynika z jego większego od tlenu (250-300 razy) powinowactwa do hemoglobiny zawartej
we krwi. Tworzy on połączenie zwane karboksyhemoglobiną, które jest trwalsze niż służąca
do  transportu  tlenu  z  płuc  do  tkanek  oksyhemoglobina  (połączenie  tlenu  z  hemoglobiną).
Dochodzi,  więc  do  niedotlenienia  tkanek,  co  w  wielu  przypadkach  prowadzi  do  śmierci.
Tlenek węgla trwale łączy się z ponad 80% hemoglobiny, co sprawia, że tylko niewielka ilość
hemoglobiny może połączyć się z tlenem. Ilość ta jest jednak niewystarczająca dla ludzkiego
organizmu.  Nadmiar  karboksyhemoglobiny  powoduje  niedotlenienie  organizmu,  a  w
najgorszym  przypadku  nawet  śmierć  przez  uduszenie.  Wdychanie  nawet  niewielkiej  ilości
tlenku węgla może spowodować zatrucie, silny ból głowy, wymioty, zapadnięcie w śpiączkę a
nawet zgon.
OSP Stary Chwalim